| มาตรฐาน — UL | UL 3074 (ยางซิลิโคน, 150°C, 600 V, AWM Style 3074); UL 3122 (ยางซิลิโคน, 200°C, 600 V, AWM Style 3122); UL 3257 (ยางซิลิโคน + เปีย เส้นใยแก้ว, 250°C, 600 V, AWM Style 3257); UL 3288 (เทป ไมกา/แก้ว + เปีย เส้นใยแก้ว, 450°C, 600 V, AWM Style 3288); UL 1330 (FEP, 200°C, 600 V); UL 1332 (PTFE, 200°C, 600 V) |
| มาตรฐาน — CSA | CSA C22.2 No. 127 (สาย อุปกรณ์); CSA AWM I A/B (ชิ้น ส่วน ที่ รับรอง, ตาม คำ ขอ) |
| มาตรฐาน — ต่าง ประเทศ | IEC 60227 / HD 21 (สำหรับ สาย PVC, ไม่ ใช้ กับ สายไฟ ทนความร้อน — ระดับ ความ ร้อน ของ สายไฟ ทนความร้อน เกิน ขอบ เขต ของ มาตรฐาน เดินสาย แบบ PVC); VDE 0250-502 (ซิลิโคน, เยอรมนี) |
| แรงดัน ไฟฟ้า พิกัด | 600 V AC (UL 3074/3122/3257/3288); ยัง มี ให้ ใช้ ที่ 300 V สำหรับ สายไฟ PTFE ผนัง บาง ที่ ข้อ จำกัด ด้าน พื้น ที่ ต้อง การ พิกัด แรงดัน ไฟฟ้า ต่ำ กว่า และ ผนัง ฉนวน บาง กว่า |
| วัสดุ ตัวนำ — ทองแดง เปลือย | IEC 60228 / ASTM B3; สำหรับ อุณหภูมิ ปฏิบัติการ ต่อเนื่อง ≤150°C ซึ่ง ออกซิเดชัน ของ ทองแดง ตลอด อายุ การ ใช้ งาน สายไฟ เป็น ที่ ยอมรับ ได้ |
| วัสดุ ตัวนำ — ทองแดง ชุบ นิกเกิล | การ ชุบ นิกเกิล หนา 2–5 μm ตาม ASTM B355; สำหรับ ต่อเนื่อง 150–250°C; การ ชุบ นิกเกิล เป็น การ ป้องกัน มาตรฐาน สำหรับ ตัวนำ ทองแดง อุณหภูมิ สูง — ป้องกัน ทองแดง เกิด คราบ ออกไซด์ CuO สี ดำ ที่ อุณหภูมิ เหล่า นี้ รักษา ความ ต้านทาน สัมผัส ขั้ว ต่อ ให้ ต่ำ |
| วัสดุ ตัวนำ — ทองแดง ชุบ เงิน | การ ชุบ เงิน หนา 1–3 μm; สำหรับ 150–200°C ที่ สายไฟ ต้อง บัดกรี ได้ (ทองแดง ชุบ นิกเกิล ต้อง ใช้ ฟลักซ์ แอคทีฟ และ อุณหภูมิ บัดกรี สูง กว่า — ทองแดง ชุบ เงิน บัดกรี ได้ ด้วย บัดกรี Sn-Pb หรือ Sn-Ag-Cu มาตรฐาน) |
| วัสดุ ตัวนำ — นิกเกิล บริสุทธิ์ | นิกเกิล 200 (99.6% Ni) ตาม ASTM B160; สำหรับ งาน >250°C; นิกเกิล บริสุทธิ์ มี ความ ต้านทาน จำเพาะ สูง กว่า (9.6 × 10⁻⁸ Ω·m ที่ 20°C เทียบ กับ 1.68 × 10⁻⁸ ของ ทองแดง — สูง กว่า ประมาณ 5.7 เท่า) และ มี สัมประสิทธิ์ อุณหภูมิ เชิง บวก ของ ความ ต้านทาน สูง กว่า; ขนาด หน้า ตัด ตัวนำ ต้อง เพิ่ม ขั้น เมื่อ เทียบ กับ ทองแดง เพื่อ ให้ ได้ ความ ต้านทาน วงจร และ พิกัด กระแส เท่า กัน — โดย ทั่วไป ใหญ่ ขึ้น 2–3 เบอร์ AWG |
| ชั้น ตัวนำ | IEC 60228 Class 5 เกลียว ละเอียด ยืดหยุ่น (มาตรฐาน สำหรับ เดินสาย อุปกรณ์); Class 2 เกลียว สำหรับ ลวด กำลัง หนัก; Class 1 แบบ ตัน สำหรับ กระบวนการ อัตโนมัติ (การ เสียบ PCB, การ พัน ลวด) |
| ขนาด หน้า ตัด ตัวนำ — เมตริก | 0.22, 0.34, 0.50, 0.75, 1.0, 1.5, 2.5, 4, 6, 10, 16, 25, 35, 50 mm² |
| ขนาด ตัวนำ — AWG (UL) | AWG 24 (0.22 mm²), AWG 22 (0.34 mm²), AWG 20 (0.52 mm²), AWG 18 (0.82 mm²), AWG 16 (1.31 mm²), AWG 14 (2.08 mm²), AWG 12 (3.31 mm²), AWG 10 (5.26 mm²), AWG 8 (8.37 mm²), AWG 6 (13.3 mm²), AWG 4 (21.2 mm²), AWG 2 (33.6 mm²), AWG 1 (42.4 mm²), AWG 1/0 (53.5 mm²) |
| ฉนวน — ซิลิโคน (UL 3074) | ยางซิลิโคน; พิกัด 150°C; ชั่ว A 60–80; ความ หนา ผนัง 0.4–1.2 mm ตาม ขนาด สายไฟ และ แรงดัน ไฟฟ้า ตาม UL 62 |
| ฉนวน — ซิลิโคน (UL 3122) | ยางซิลิโคน อุณหภูมิ สูง; พิกัด 200°C; ชั่ว A 60–80; สาร คง สภาพ ความ ร้อน แบบ เสริม สำหรับ ระดับ อุณหภูมิ ที่ สูง กว่า |
| ฉนวน — ซิลิโคน + เปีย เส้นใยแก้ว (UL 3257) | ฉนวน ชั้น ใน ยางซิลิโคน + ปลอก หุ้ม ภาย นอก เปีย เส้นใยแก้ว อัด ฉีด ด้วย สาร ตก แต่ง ทนความร้อน สูง; พิกัด 250°C; เปีย เส้นใยแก้ว ให้ การ ป้องกัน ทาง กล และ ป้องกัน ผิว ซิลิโคน ติด กับ พื้น ผิว ร้อน |
| ฉนวน — เทป ไมกา/แก้ว + เปีย เส้นใยแก้ว (UL 3288) | กระดาษ ไมกา phlogopite บน ตัว รอง รับ เส้นใยแก้ว (0.08–0.12 mm) พัน เกลียว ทับ ตัวนำ ด้วย การ เหลื่อม ≥25% + ปลอก หุ้ม ภาย นอก เปีย เส้นใยแก้ว อัด ฉีด ด้วย สาร ยึด เกาะ อนินทรีย์ ทนความร้อน สูง (โซเดียม ซิลิเกต หรือ เรซิน ซิลิโคน); พิกัด 450°C; เป็น โครง สร้าง สายไฟ ยืดหยุ่น อุณหภูมิ สูงสุด ที่ มี ขาย ใน เชิง พาณิชย์ — เทป ไมกา ให้ ฉนวน ไฟฟ้า หลัก และ เปีย เส้นใยแก้ว ให้ โครง สร้าง ทาง กล; ที่ 450°C สาร อินทรีย์ ทั้ง หมด (รวม ตัว ยึด ซิลิโคน ใน เปีย เส้นใยแก้ว) สลาย ตัว แล้ว แต่ ไมกา และ เส้นใยแก้ว ยัง คง สภาพ ครบ ถ้วน เป็น ฉนวน ไฟฟ้า และ ปลอก หุ้ม ทาง กล ที่ ต่อ เนื่อง |
| ฉนวน — PTFE (UL 1332) | โพลีเตตระฟลูออโรเอทิลีน (PTFE) อัด ฉีด หรือ พัน เทป; พิกัด ต่อเนื่อง 200°C, ระยะสั้น 260°C; ผนัง 0.25–0.76 mm; PTFE เป็น กึ่ง แข็งเกร็ง — ยืดหยุ่น น้อย กว่า ซิลิโคน แต่ ให้ ผนัง ฉนวน บาง ที่สุด สำหรับ ระดับ แรงดัน ไฟฟ้า ที่ กำหนด เนื่อง จาก ความ แกร่ง ทาง ไดอิเล็กทริก สูง กว่า (18–22 kV/mm) |
| ฉนวน — FEP (UL 1330) | ฟลูออริเนตเอทิลีนโพรพิลีน (FEP) อัด ฉีด; พิกัด 200°C; ผนัง 0.25–0.76 mm; FEP หลอม ขึ้นรูป ได้ (ต่าง จาก PTFE ที่ ต้อง อัด ฉีด แบบ เพสต์ หรือ พัน เทป และ เผา ผนึก) และ มี ให้ ใช้ ใน ผนัง บาง กว่า และ อัด ฉีด สม่ำเสมอ กว่า PTFE; FEP มี พิกัด อุณหภูมิ ต่ำ กว่า เล็ก น้อย (200°C เทียบ กับ 260°C ระยะสั้น ของ PTFE) แต่ ประหยัด กว่า |
| สี ฉนวน | สี ทึบ: ขาว, ดำ, แดง, น้ำเงิน, เหลือง, เขียว, น้ำตาล, เทา, ส้ม, ม่วง, ธรรมชาติ (ซิลิโคน โปร่งแสง หรือ PTFE/FEP สี อำพัน); ลาย แถบ: การ ผสม สี สอง สี ใด ๆ กับ แถบ ตาม ยาว; สี เป็น ส่วน หนึ่ง ของ สาร ประกอบ ฉนวน — ไม่ ลอก หรือ จาง ที่ อุณหภูมิ ปฏิบัติการ พิกัด |
| ความ ต้านทาน ตัวนำ DC สูงสุด ที่ 20°C — ทองแดง | ตาม IEC 60228 / ASTM B258 สำหรับ ชั้น ตัวนำ และ ขนาด หน้า ตัด; 89.2 Ω/km (AWG 24, 0.22 mm²) ถึง 0.386 Ω/km (AWG 1/0, 53.5 mm²) |
| ความ ต้านทาน ตัวนำ DC สูงสุด ที่ 20°C — นิกเกิล | ประมาณ 5.7 เท่า ของ ค่า ทองแดง ตาม อัตราส่วน ความ ต้านทาน จำเพาะ (ความ ต้านทาน จำเพาะ นิกเกิล 9.6 × 10⁻⁸ Ω·m / ทองแดง 1.68 × 10⁻⁸ Ω·m = 5.7 เท่า) |
| ความ ต้านทาน ฉนวน ที่ 20°C — ซิลิโคน / PTFE | ≥200 MΩ·km (ขั้น ต่ำ ที่ 500 V DC, 1 นาที); ค่า IR ของ ซิลิโคน และ PTFE สูง กว่า PVC อย่าง มี นัยสำคัญ (≥10 MΩ·km) และ คง ตัว ได้ ดี กว่า ที่ อุณหภูมิ สูง |
| แรงดัน ทดสอบ (AC — การ ทดสอบ ประกาย ไฟฟ้า, แบบ สาย ต่อ เนื่อง) | การ ทดสอบ ประกาย ไฟฟ้า 100% ระหว่าง การ ผลิต ตาม UL 1581; แรงดัน ทดสอบ ขึ้น อยู่ กับ แรงดัน พิกัด และ ความ หนา ฉนวน — โดย ทั่วไป 3–10 kV AC; จุด รั่ว หรือ จุด บาง ใน ฉนวน ใด ๆ จะ ถูก ตรวจจับ และ ตัด สายไฟ ส่วน นั้น ทิ้ง |
| การ ทน แรงดัน ไดอิเล็กทริก (AC — สายไฟ สำเร็จ รูป) | 2 500 V AC / 1 นาที (สายไฟ พิกัด 600 V, ตาม UL 1581); การ ทดสอบ ทน แรงดัน ใช้ กับ ตัว อย่าง สายไฟ สำเร็จ รูป — สายไฟ ต้อง ไม่ ทะลุ ที่ แรงดัน ทดสอบ |
| อุณหภูมิ — UL 3074 (ต่อเนื่อง) | อุณหภูมิ ตัวนำ 150°C |
| อุณหภูมิ — UL 3122 (ต่อเนื่อง) | อุณหภูมิ ตัวนำ 200°C |
| อุณหภูมิ — UL 3257 (ต่อเนื่อง) | อุณหภูมิ ตัวนำ 250°C |
| อุณหภูมิ — UL 3288 (ต่อเนื่อง) | อุณหภูมิ ตัวนำ 450°C (ที่ อุณหภูมิ นี้ ส่วน ประกอบ อินทรีย์ ทั้ง หมด ของ สายไฟ สลาย ตัว แล้ว — ไมกา และ เส้นใยแก้ว เป็น ฉนวน และ โครง สร้าง ทาง กล ที่ ทำ งาน; ตัวนำ ทองแดง ชุบ นิกเกิล ยัง คง อยู่ แต่ การ ชุบ นิกเกิล อาจ แผ่ ซึม เข้า สู่ ทองแดง ที่ 450°C เมื่อ เวลา ผ่าน ไป ยาว นาน ทำให้ ทองแดง เปลือย โดน ออกซิเดชัน) |
| อุณหภูมิ — PTFE (ต่อเนื่อง / ระยะสั้น) | 200°C / 260°C; PTFE มี ความ ทนทาน ต่อ การ ผัน ผวน อุณหภูมิ ระยะสั้น สูงสุด ใน ตระกูล ฉนวน ฟลูออโรโพลีเมอร์ |
| อุณหภูมิ — FEP (ต่อเนื่อง / ระยะสั้น) | 200°C / 220°C; พิกัด ระยะสั้น ของ FEP ต่ำ กว่า PTFE |
| อุณหภูมิ — ความ ยืดหยุ่น ที่ อุณหภูมิ ต่ำ (ซิลิโคน) | -60°C; สายไฟ ยัง คง ยืดหยุ่น และ สามารถ เดินสาย ได้ ที่ อุณหภูมิ ต่ำ ยิ่ง |
| อุณหภูมิ — ความ ยืดหยุ่น ที่ อุณหภูมิ ต่ำ (PTFE) | -100°C; PTFE คง ความ ยืดหยุ่น บาง ส่วน ถึง อุณหภูมิ ต่ำ ยิ่ง |
| รัศมี การ โค้ง งอ ขั้น ต่ำ — สายไฟ ซิลิโคน | 3× เส้น ผ่าน ศูนย์กลาง สายไฟ (เดินสาย ติด ตั้ง อยู่ กับ ที่); 5× เส้น ผ่าน ศูนย์กลาง (การ จัด การ และ ติด ตั้ง) |
| รัศมี การ โค้ง งอ ขั้น ต่ำ — สายไฟ PTFE/FEP | 5× เส้น ผ่าน ศูนย์กลาง สายไฟ (ติด ตั้ง อยู่ กับ ที่); 10× เส้น ผ่าน ศูนย์กลาง (การ จัด การ — PTFE/FEP ที่ แข็ง กว่า ต้อง ใช้ รัศมี การ โค้ง งอ ใหญ่ กว่า ซิลิโคน) |
| ความ สามารถ ใน การ ลอก ฉนวน — ซิลิโคน | ฉนวน ซิลิโคน ลอก ออก จาก ตัวนำ ได้ สะอาด เหลือ กาก น้อย มาก; ใช้ ได้ ทั้ง การ ลอก แบบ กล และ แบบ ความ ร้อน (ใบ มีด ร้อน); แรง ลอก ปานกลาง — สูง กว่า PVC แต่ จัดการ ได้ ด้วย เครื่อง มือ ลอก สายไฟ มาตรฐาน |
| ความ สามารถ ใน การ ลอก ฉนวน — PTFE/FEP | PTFE และ FEP ลอก ยาก กว่า ซิลิโคน; ควร ใช้ การ ลอก แบบ ความ ร้อน (ใบ มีด ร้อน หรือ เลเซอร์) เพื่อ หลีก เลี่ยง ความ เสียหาย ต่อ ตัวนำ; การ ลอก แบบ กล ด้วย ดาย ใบ มีด ละเอียด ใช้ ได้ สำหรับ ปริมาณ การ ผลิต |
| ความ สามารถ ใน การ บัดกรี — ทองแดง ชุบ นิกเกิล | ต้อง ใช้ ฟลักซ์ แอคทีฟ (RA หรือ RMA) และ อุณหภูมิ บัดกรี สูง กว่า (370–400°C เทียบ กับ 300–350°C ของ ทองแดง เปลือย); ผิว นิกเกิล ไม่ เปียก ซึม บัดกรี ง่าย เท่า ทองแดง เปลือย หรือ ผิว ชุบ เงิน; สำหรับ งาน ที่ ต้อง การ ขั้ว ต่อ แบบ บัดกรี ให้ ระบุ ตัวนำ ชุบ เงิน แทน ชุบ นิกเกิล |
| ความ สามารถ ใน การ บัดกรี — ทองแดง ชุบ เงิน | ดี เยี่ยม — บัดกรี ได้ ด้วย บัดกรี Sn-Pb หรือ Sn-Ag-Cu มาตรฐาน ที่ อุณหภูมิ มาตรฐาน; ผิว ชุบ เงิน ไม่ เกิด ออกซิเดชัน และ เปียก ซึม บัดกรี ง่าย; เป็น ผิว ตก แต่ง ตัวนำ ที่ เลือก ใช้ สำหรับ สายไฟ ทนความร้อน ที่ จะ ต้อง บัดกรี |
| ทน ไฟ — ซิลิโคน | UL VW-1 (การ ทดสอบ เปลว ไฟ แนว ตั้ง UL 1581); ซิลิโคน ติด ไฟ ยาก, ติด ไฟ ด้วย เปลว ต่ำ, ดับ เอง และ เกิด เถ้า ซิลิกา ที่ ไม่ นำ ไฟฟ้า |
| ทน ไฟ — PTFE/FEP | ไม่ ติด ไฟ โดย ธรรมชาติ — LOI (ดัชนี ออกซิเจน จำกัด) >95%; PTFE จะ ไม่ ลุก ไหม้ ต่อ เนื่อง ใน ความ เข้ม ข้น ออกซิเจน ใด ๆ; การ ทดสอบ UL VW-1 ผ่าน โดย นิยาม สำหรับ ฉนวน PTFE/FEP แบบ ตัน |
| ปริมาณ ฮาโลเจน — ซิลิโคน | ศูนย์; ซิลิโคน ปราศจาก ฮาโลเจน (ไม่ มี คลอรีน, โบรมีน หรือ ฟลูออรีน) |
| ปริมาณ ฮาโลเจน — PTFE/FEP | มี ฟลูออรีน สูง (76% โดย น้ำหนัก สำหรับ PTFE); PTFE/FEP เป็น โพลีเมอร์ ชนิด ฮาโลเจเนต — ปล่อย HF (ไฮโดรเจน ฟลูออไรด์) และ ก๊าซ ฟลูออรีน อื่น ๆ เมื่อ ถูก ความ ร้อน ถึง จุด สลาย ตัว (>400°C); เป็น ข้อ พิจารณา สำหรับ งาน ที่ สายไฟ อาจ โดน ไฟ หรือ อุณหภูมิ เกิน ขีด จํากัด สุด ขีด และ ต้อง หลีก เลี่ยง การ ปล่อย ฮาโลเจน — ให้ ระบุ ซิลิโคน (ปราศจาก ฮาโลเจน) สำหรับ งาน เหล่า นี้ |
| การ รับรอง | ชิ้น ส่วน ที่ ผ่าน การ รับรอง UL (AWM, UL 3074/3122/3257/3288/1330/1332); CSA ตาม คำ ขอ; CE; RoHS; VDE ตาม คำ ขอ; ผลิต ภายใต้ ISO 9001 |
